Beyaz dilekceden..

ÇalI bile kendine sıgınan kusu itmez
Sen Gafursun Azizsin Senin keremin bitmez
Geldim iste kapına kul Senden ırak olmaz
Sana adanmamıssa yürekte yürek olmaz
Bahattin Karakoç

huzur..

Bütün hayatımız boyunca beklediğimiz ve nereden geleceğini bilemediğimiz huzuru arıyoruz. Ve tükenmez huzur arayışımız hayatta kalmamızı sağlıyor.
Hakan Günday

hasbihal..

Ne güzeldi mektup arkadaslıkları...
Bembeyaz kagıtlara en safi duygular dökülerek hasbihalleşmek...
Önce selam edilir gözlerden öpülerek başlanırdı mektuba ve öylede son bulurdu...
Öyleya önce selam sonra kelam düsturdu...
Sonra hal hatır ..
Biraz gecikse yazışmalar merakta kalınırdı.
İyimi ,afiyettemi ,zordamı.
İçine hatıra olsun diye konulurdu hediyeler
Olurdu da ..
Mektubun kendisi idi hatıranın ta kendisi
Sizinde sakladığınız mektublarınız var mı?
Kahvenin hatrı olur da mektubların olmaz mı?
Berrin Türkoğlu Kaya

Bloğumda bana ait yazılarımı isim belirterek kaynak gösterirseniz sevinirim.
En azından kul hakkına girmemiş olursunuz.
Selamlar..

Çoğu gitti azı kaldı.

Yaşanılası dünyanın 
Ne tadı ne tuzu kaldı
Ömür denen şu zamanın 
Çoğu gitti azı kaldı
Çalışmadan yiyenlerin
Derimizi giyenlerin
Nice benim diyenlerin
Ne izi ne tozu kaldı
Çürük ökçe, yırtık taban
Kurdu kuşu ettik çoban
Gariban daha gariban
Ne çulu ne bezi kaldı
Bizden geçinen kalleşler
Döner gelir bizi taşlar
Sıvıştı yâren yoldaşlar
Ne sözü ne özü kaldı
Cahiller kendini aklar
Kâmiller özünü yoklar
Kurudu çaylar ırmaklar
Serçeşmenin gözü kaldı
Dertli Divani’nin varı
Canandır canın öz yâri
Geçti bu devrin baharı
Ne yazı ne güzü kaldı

iç geçirme..

Acıtınca kaçınılmaz hale geliyor iç geçirme.
İsmet Özel

Dert sevgiliye yakınlıktır.

Mihnet, Rabia’nın rahatıydı,

Dertler, ümidi..

Hüzünle ihya olurdu, rahatlıktan şüphe duyardı.

Bir süre ayağına mihnet takılmasa, gönlü incinmese dünyadan,

“Ah ne kusur ettim de Sevgili beni hatırlamadı” diye ağlardı.

Ne zaman dertler onu bulsa, “Dostum bu gün beni andı” der ve rahatlardı.

Değil mi ki gaflet nefsi şâd eder.

Dert ise Sevgiliye yakınlıktır.



neler doğar..

"Gün doğmadan meşime-i şebten neler doğar."
Rahmî
(Gün doğmadan gecenin karnından neler doğar.)